łono


łono
1. Na łonie natury, przyrody «w otoczeniu przyrody, na wolnym powietrzu»: W lasku tłumy ludzi i tłumy papierów. Każdy szuka skrawka trawy w cieniu i spędza niedzielę na łonie natury. A. Bobkowski, Szkice.
2. Na łonie rodziny «wśród członków rodziny, wraz z rodziną»: Jego życie płynie spokojnie na łonie rodziny, o której egzystencję dba codziennie. B. Suchodolski, Dzieje.
3. Na łono natury, przyrody «na świeże powietrze, w otoczenie przyrody niezmienionej przez człowieka»: Mnóstwo osób (...) przy lada okazji ucieka z miast na łono przyrody, aby tam odetchnąć. Jestem 7/1968.
4. Wrócić na łono (jakiegoś) kościoła, jakiejś wiary «przyjąć z powrotem porzucone niegdyś wyznanie»: (...) Francesco Spiera, ongi luteranin, (...) pod wpływem duchowieństwa katolickiego rewokował i wrócił na łono Kościoła. J. Ziomek, Renesans.
5. Wrócić na łono rodziny, ojczyzny itp. «wrócić do rodziny, do ojczyzny itp.»: Potem wraca na łono rodziny i osiada na stałe w świeżo zbudowanym dworku Johnson Hall jako sekretarz swego możnego szwagra. Z. Teplicki, Indianie. Msza święta, modlitwa, komunia pod dwoma postaciami, zbiorowy śpiew, łzy uronione nad grobami tych, co nigdy nie wrócili na łono Ojczyzny – Matki. Lipnik 7/1997.
Przenieść się na łono Abrahama zob. Abraham.
Wyhodować żmiję na własnym łonie zob. wyhodować.

Słownik frazeologiczny . 2013.